Alienated

اخیرا انقدر اتفاقات غریب ناخوشایند سر راه سبز شده که کجایی و چه کسی بودنم و اینکه به کجا قراره برم را فراموش کردم. این تعدد علت‌ها باعث میشه که به این فکر کنم که به قول اجنبی‌ها کدوم مشکل شومی قراره کاهِ آخری بشه که پشت این شتر ذهن منو می‌شکنه¹. ذهنی که همین‌جوریش هم با بند و پیله و چسب زخم تیکه‌های کج و معوجش به کنار هم بودن رضایت موقت دادن.

حرف زیاده ولی نه وقت نوشتن دارم و نه دل و دماغ تعریف کردن. حتی اگر هم داشتم نمی‌دونستم از کجا شروع و به چی ختمش کنم. امیدوارم حداقل روزهای آینده بهتر از حال الان باشه.

1: last straw to break the camel's back.